گلچینی از سروده های دکتر منوچهر سعادت نوری

۱۳۹۰ بهمن ۱۶, یکشنبه

آرزو

باشیم همچو کودک و بالغ به یک زمان
فریاد خود به اوج فلک بر رسانده ایم

دارنده‌ ی تمدن و فرهنگ باستان
اما ز کاروان جهان باز مانده ایم

در لوحه‌ای که مانده ز کوروش به یادگار
منشوری از حقوق بشر بر نبشته ایم

با بس مهاجمان شده ایم ما به کارزار
اما اسیر و بنده ی آنان نگشته ایم

ما مظهری ز درد و بلای زمانه ایم
در گیر بس حوادث سخت و ندیده ایم

آزرده ایم از ین شب تاریک و پر ز بیم
در آرزوی صبح پگاه و سپیده ایم

دکتر منوچهر سعادت نوری

بر گرفته از مجموعه سروده‌های امید وآرزو

۱۳۹۰ دی ۱۵, پنجشنبه

دانه دانه ، بر ف می با رد

همچو مروارید غلطا ن ، ز آ سما ن

یا بسان نقر ه گو‌ن ، ذرات ا شک
کز دو چشم يك ا لهه * شد روان

عا شقا نه ، می شود جذ ب ز مین
تا که خا ک تشنه ، جان یا بد ا ز آ ن

گستر ا ند بستر ی نرم و سپید
ورزش اسکی بر آن گیرد مکان

یا بسازد توده هایی سفت و سخت
آدم_ برفی نشا ند ا رمغا ن

پا ک می سا زد فضا را ا ز سموم
تا نفس ها را نما ید شا یگا ن

دانه دانه ، بر ف می با رد
محنت و رنج و غمی درآ ن نها ن

معبری لغزنده می دا رد به پا
سخت می سازد عبور رهروا ن

گاه چون بهمن ، فرو ریزد ز کوه
بس به نا بودی کشا ند مرد ما ن

گاه جا ن بخش ، گاهی جا ن ستا ن
همچو ژینوس ** می نماید بی گمان

دانه دانه ، بر ف می با ر د
ز شت و ز یبا ، آ فریند ‌ نا گها ن

یا بسان نقر ه گو‌ن ، ذرات ا شک
یا چو مروارید غلطا ن ، ز آ سما ن

دکتر منوچهر سعا دت نوری

* بنا بر روایت اساطیر زمانی بر ف می بارد که ا لهه ی برف گریان است

**ا شا ره به ژینوس خدا مرد آغازها و دروازه‌ها ست که بر دو سو می نگرد.

۱۳۹۰ آذر ۴, جمعه

آن شب

آن شب که ماه بود و فروغ ستاره بود
بر آسمان چشم تو ما را نظاره بود

آن شب فضا ، همه عطر تن تو داشت
هر رایحه ، ترانه ای از عشق می نگاشت

آن شب نگاه تو غزل عشق می سرود
ابیات آن نگاه ، به جان داد تار و پود

آن شب تمام جان و تن آتش گرفته شد
گل های عشق در بر ما ، نو شکفته شد

آن شب که دست عشق تو و من به هم فشرد
غم از میانه رفت و ره نیستی سپرد

آن شب که فصل عشق ورق خورد در کتاب
چشمان ما یکی شد و بیگانه شد ز خواب

آن شب نشد فسانه و پاینده هست هنوز

بر صفحه ی خیال ، درخشد بسان روز

دكتر منوچهر سعا دت نوری / نیویورک - ۱۹۶۷

بر گرفته از مجموعه سروده‌های امید وآرزو

۱۳۹۰ آبان ۹, دوشنبه

د وستدارعشق

ما ، نسل ضربه دیده ز پرگار_نفرت ا یم

ما ، ازبرای_نسل_ بشردرس_عبرت ا یم

با شد د یا رو کلبه ی ما ، پر شود زمهر
ما ، د وستدا ر_ حربه ی عشق و مسرت ا یم

دکتر منوچهر سعادت نوری

بر گرفته از مجموعه سرودههای زنجیرها

۱۳۹۰ مهر ۳, یکشنبه

ا ی چرخ

ا ی چر خ چرا که این چنین می گردی
يك ره به نشاط و گه غمین می گردی

گاهی چو بها را ن و گهی مثل خزا ن
کمتر تو دمی ، که بر یقین می گردی

کرد ی چه بسا مرد م عا قل ، حیرا ن
شا ید ، به مد ا ر غا فلین می گردی

بس جمع خرد مند * که برد ی ز جها ن
گو یی به مراد جا هلین می گردی

آن لطف و مر ا حمت دگر نیست ، عیا ن
همسان دل مز احممین می گردی

از منزل يك د وست مجو یی تو نشا ن
د نبا ل همه مخا صمین می گردی

از شیو ه و آ یین تو گیتی به فغا ن
بر ضد _ نکو یا ن ز مین می گردی

با ید ، فلکی د گر نشیند به میا ن
نی همچو تویی که ا ین چنین می گردی

دکتر منوچهر سعا د ت نوری

========================

* با الهام از این رباعی خیام

ا ی چرخ وفلک خرا بی ا ز کينه ی تست
بيد ا د گر ی شيوه ی د يرينه ی تست
ا ی خا ک ا گر سينه ی تو بشکا فند
بس گوهر قيمتی ، که د ر سينه ی تست

و در همین زمینه ، بوسعید ابو الخیر سرود ه ا ست

ا ى چرخ بسی لیل و نها ر آ وردی
گه فصل خزا ن و گه بها ر آ وردی
مرد ا ن جهان را همه بردی به زمین
نا مرد کسا ن به روی کارآوردی

بر گرفته از مجموعه سروده‌های زنجیرها

۱۳۹۰ مهر ۲, شنبه

بهترین حرف ، بهترین راه

حیرت نسل بشر ، د ر بستر آ غا ز تا پا یا ن
از پس ا مروز ، فرد ا ‌ها چه زاید بود

بهترین حرف دل ا نسان درین ‌توفنده‌ ها دوران
" د وست دارم درکنارت" تا که با ید بود

بهترین حرفی که بردل خوش نشیند همچنا ن
"دوست می دارم ترا"هرجا، که شا ید بود

بس زوا ل حرف ها دارد دل_ چر خ زما ن
حرف عشق پا یند ه است و مرده نا ید* بود

نفرت و کین است ، خلاف_ مذهب آ زا د گا ن
عشق آن آ ئین که یزدان را خوش آ ید بود

بهترین را ه تمام عمرا نسا ن حد یک ا یما ن
"عشق ورزید ن" که با آن ، زند ه با ید بود

دکتر منوچهر سعادت نوری

* با الهام از مولوی که چنین سرود

در عشق زنده باید کز مرده هیچ نآید

بر گرفته از مجموعه سروده‌های زنجیرها

۱۳۹۰ مهر ۱, جمعه

زنجیرها

د نیا ی ما همه زنجیر ا ست

طرحی ز نقطه ، ز تصو یر ا ست

زنجیر شط و نهر به د ر یا ها

تبخیر و ا بر و با رش فر د ا ها

زنجیر رود و کوه و بیا با ن ها

مرزی به قوم و گونه ی ا نسا ن ها

یا خط جا د ه ها به تن صحرا

پیوند کوی و شهر و د هستا ن ها

در دشت و جلگه د ا منه ی مرتع

زنجیر گله ها پی چو پا ن ها

زنجیر نای و نی چه حکا یت ها

د ا رد زعشق و سلسله پیما ن ها

پیوند نا ی و شش به تنفس ها

زنجیر چشم و لب به تجسس ها

زنجیر بوسه بر رخ و بر لب ها
زنجیر روز و پنجره ی شب ها

زنجیر شب به هفته و مه بر سا ل
مکتوب سرگشا ده ی بس اعما ل

زنجیر اشک و دیده و حسرت ها
زنجیر سینه ، آهی و عبرت ها

زنجیر دل به عشق و مسرت ها
زنجیر سر به وهم و چه فکرت ها

پیوند عا شقا نه ی د و د لد ا ر
مولود نو رسید ه ی آ ن د ید ا ر

زنجیره ‌ا ی ز کربن و صد ها ژن
پیوند خط فسفر و ا کسیژن

زنجیر کودکی به نوازش ها
هر لحظه فرصتی و چه کا وش ها

طبع جوا ن چو تشنه ی خوشکا می
زنجیره‌ای به چشمه ی خواهش ها

زنجیر زلف یا ر و پر یشا نی
د ل د ر د ر و ن سینه به آ تش ها

د ر کوچه های عشق به آ ن د لبر
عصر جو ا نی آ مد ه نا گه ، سر

زنجیره‌ ها ی کود کی و پیری
پیو ند کا و شی به زمینگیر ی

د ر را ه زند گی به فنا ، پرسه
زنجیری از شما رش یک ، دو ، سه

د نیا ی ما همه زنجیر ا ست
طرحی ز نقطه ، ز تصویر ا ست

دکتر منوچهر سعا دت نوری

بر گرفته از مجموعه سروده‌های زنجیرها