۱۳۹۳ اردیبهشت ۱۹, جمعه

دنیاهای یک سراینده


١
http://saadatnoury.blogspot.com/2011/09/blog-post.html
د نیا ی ما همه زنجیر ا ست / طرحی ز نقطه ، ز تصو یر ا ست
زنجیر شط و نهر  به د ر یا ها / تبخیر و ا بر و با رش فر د ا ها
زنجیر رود و کوه و بیا با ن ها / مرزی به قوم و گونه ی ا نسا ن ها
یا خط جا د ه ها به  تن صحرا / پیوند  کوی و شهر و د هستا ن ها
در دشت  و جلگه د ا منه ی مرتع / زنجیر گله ها  پی  چو پا ن ها
زنجیر نای و نی چه حکا یت ها / د ا رد زعشق و سلسله پیما ن ها
پیوند نا ی و شش به تنفس ها / زنجیر چشم  و  لب به  تجسس ها
زنجیر بوسه بر رخ و بر  لب ها / زنجیر روز و پنجره ی شب ها
زنجیر شب به هفته و مه بر سا ل / مکتوب سرگشا ده ی بس اعما ل
زنجیر اشک و دیده و حسرت ها / زنجیر سینه ،  آهی و عبرت ها
زنجیر دل به عشق و مسرت ها / زنجیر سر به وهم و چه فکرت ها
پیوند عا شقا نه ی د و د لد ا ر / مولود نو رسید ه ی آ ن د ید ا ر
زنجیره ‌ا ی ز کربن و صد ها  ژن / پیوند  خط  فسفر و ا کسیژن
زنجیر کودکی به نوازش ها / هر لحظه فرصتی و چه کا وش ها
طبع جوا ن چو تشنه ی خوشکا می / زنجیره‌ای به چشمه ی خواهش ها
زنجیر زلف یا ر و پر یشا نی / د ل د ر د ر و ن سینه  به آ تش ها
د ر کوچه های عشق به آ ن د لبر / عصر جو ا نی آ مد ه نا گه، سر
زنجیره‌ ها ی کود کی و پیری / پیو ند کا و شی  به  زمینگیر ی
د ر را ه زند گی به فنا پرسه / زنجیری از شما رش یک ، دو ، سه
د نیا ی ما همه زنجیر ا ست /  طرحی ز نقطه و  تصویر ا ست
 ٢
http://saadatnoury.blogspot.com/2013/02/blog-post_8.html
ای سرزمین و خاک_ اهورائی
همسان _آن پرنده ی رویائی
 تنگ _غروب _ ساحل_ دریائی
گشتی اسیر_ پنجه ی این بیداد
 دلبستگان _تو ، به هم آوائی
بر بال_ یک سحر گه میترائی
 در کوشش و تلاش ،که فردائی
از قید و بند _خصم ، شوی آزاد
 افسانه نیستی ، که تو: دنیائی
بر جان و روح_ ما تو: تسلائی
 ای سرزمین و خاک_ اهورائی
ای ششهزاره_ قصه ی تو ، در یاد
 ٣
http://saadatnoury.blogspot.com/2012/12/blog-post_10.html
دنیای ما، دنیای گلسرخ بود و عطر شکوفه ها
 چشم انداز نسترن و بنفشه بود و اقاقیا
 رایحه ی خوش زنانه بود: رایحه ی بهشت_ رویاها
 رقص_ نرم_ ماهی بود در یک تنگ_ بلور
 و آن تنگ_ بلور ، مظهر_ تمام_ دنیا بود
دنیای ما، ترانه بود و موسیقی و ساز و آواز
 بال های گشوده بود بر آهنگ_ پرواز
دنیای ما، انصاف بود و مروت
 باور به فضیلت بود و به امانت
 اما، چه وحشتناک دنیایی شد این دنیا
 همه ، شیون است و مصیبت و نا فرجامی
 زلزله، پشت زلزله است و سیل و سونامی
 روز و شب، کشتار مردمان است در شمال_آفریقا
زجر و شکنجه است در آن دیار و کاشانه
 نابودی و اعدام است در خاورمیانه...
در دام_ بس ناکسان و نا بکاران
 گرفتار_ ظلمت و تاریکی و چه بی شماران
 کجاست خورشید عالمتاب؟
٤
http://saadatnoury.blogspot.com/2013/07/blog-post_31.html
بر تارک_ جبین_ خوش_ آن سرای سیب
در آن بنا که خشم و غضب بوده بی نصیب
آنجا که اتحاد_ ملل آرزو کنند
جایی که احترام_ ملل بوده بی رقیب
آنجا که جنگ و صلح_مردم دنیا دهد نظام/ وآنجا که بر حقوق ملل بوده عزتی
آنجا که بر کرانه ی اطلس نشسته است
آنجا که غنچه بهر_ رهایی شکفته است
یکجا نشان ز شاعر_ ایران گرفته است
سعدی بر آن بنا، سخنی نغز سفته است :
باشد خطا که به "انسان" شوی تو نام / گر فارغ از مصائب_ آحاد_ ملتی
۵
http://saadatnoury.blogspot.com/2011/07/blog-post_06.html
آ ن گلشن و ملك بر ين/ ا يرا ن شا د ا ن شد غمين
هرگز مجوآن سر ز مين
يك د م به ا ين منو ا ل ها درطول دور ا ن سا ل ها
فقر و بلا يا چيره ا ست/ د نيا به حيرت خيره ا ست
شفا ف آ بش تيره ا ست
ا فتا د ه د ر گو د ا ل ها درطول دور ا ن سا ل ها
ا يا م آ ن خا مو ش و تار/ آ شوب و تهمت بر قرا ر
فر زند و ما د ر غمگسا ر
بس ما ه ها شو ا ل ها د رطول دور ا ن سا ل ها
روي ز نا ن ر ا بسته ا ند/ آ زا د گا ن د لخسته ا ند
د ست قلم بشكسته ا ند
نا مرد ما ن د جا ل ها درطول دور ا ن سا ل ها
سر ما يه ها رفته ز كف/ د ر راه و كا ر بي هد ف
گنجينه ها گشته تلف
غا ر ت شد ه ا موا ل ها درطول دور ا ن سا ل ها
آن مهد و مر ز پر گهر/ پيشتا ز فر هنگ و هنر
ا ز پهنه ي شو كت به د ر
شد با چنين ا هما ل ها درطول د و را ن سا ل ها
تا سا ل آ يند ه به بين
ا رج و شكوه (هند) و(چين)/ا يران به حا ل واپسين
سر گشته د ر جنجا ل ها درطول د و را ن سا ل ها
ا ين قصه ها نا گفته ا ست/ بس فتنه ها نهفته ا ست
ا و ضا ع ملك آ شفته ا ست
ا فز و ن بو د ا مثا ل ها درطول د وران سا ل ها
ر و ز ي بر آ يد آفتاب/ سا زد و طن را پر شها ب
نو ر رها گيرد شتا ب
نيكو شود ا حو ا ل ها درطول د و را ن سا ل ها
٦
http://saadatnoury.blogspot.com/2011/08/blog-post_11.html
ای خلیج آبی و پیوسته فارس
همرهت نام خوش و برجسته فارس
ای خلیج نیلی و نامی فارس
ای نشسته در کنار قوم پارس
جای تو والاترین حد و مکان
در دل و در جان ما ایرانیان
رونق احوال دنیا بوده ای
هرمزت تنگه گلوگاه جهان
وصله ی اصلی مرز و بوم ما
غبطه ای بر دشمنان شوم ما
ای خلیج نیلی و نامی فارس
چون زمرد می درخشد بر تو نام
تا که ایران هست و دنیا بر دوام
نام تو پاینده هست و مستدام
٧
http://saadatnoury.blogspot.com/2012/03/blog-post_22.html
قلب د نیا ، آ ن زما ن ها بود پا ک
آ نچه شد ورد زبا ن ، بود آب وخا ک
لفظ ا يرا ن ، مظهر فرهنگ و نا م
سوی عرش و تا  ثر یا ، د ا شت  گا م...

دکتر منوچهر سعا دت نوری